راز سخن

شمارهٔ ۶۳

خوش آنکه به صد پاره چو میغت بینم

خوش آنکه به صد پاره چو میغت بینم
جان داده به افسوس و دریغت بینم
بی تیغ شدی کشته چو قاضی گشتی
خواهم پس ازین کشته به تیغت بینم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.