شمارهٔ ۱

انماالله اله واحد

و هو الغایب و هو الشاهد

می کند در همه اضداد ظهور

نیست با هیچ یک از اشیا ضد

سر وحدت به بطونش راجع

نقش کثرت به ظهورش عاید

اوست در صورت آدم مسجود

اوست در سلک ملایک ساجد

گرچه در صومعه ها مشهور است

وارد از صوفی و ورد از عابد

عاشق مست به میخانه خوش است

فارغ از ورد و نفور از وارد

جامی از هر دو جهان یکتا شو

لایری الواحد الا الواحد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع