۱۲ - دعا

نشد که عشق ، به هر گوشه ، ماجرا نکند

به اهل دل که رسد ، فتنه‌ای به پا نکند

به هر کجا که رَوَد ، غم بود رهآوردش

به هر دلی که بچسبد ، دگر رها نکند

ز مُلک دل نرود ، تا نکرده ویرانش

ز دیده پا نکشد تا که خون به پا نکند

اگر چه درد و دوا ، هر دو هست تحفهٔ او

هزار درد ببخشد ، یکی دوا نکند

به هر که می‌نگرم ، داغ دل ازو دارد

چها نکرده به دل ، بعد ازین چها نکند

بسا که چشم تَر و آه سینه‌ات از اوست

بسا که بر تو شبی ، خواب خوش روا نکند

اگر به خون کِشدَت ، خونبها به کس ندهد

اگر دلت شکنَد ، ذرّه‌ای صدا نکند

گمان کنم به دلِ « سالکی » نظر دارد

خدا کند که دگر ، تیر او خطا نکند

****

اگر چه عشق ، شراری به خانُمانم زد

من و گلایه ازین موهبت؟ خدا نکند!

پاییز ۱۳۹۶

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع