شمارۀ ۹۹

خوش از وقتی که چارده ساله بودیم

گل سرخ و سفید و لاله بودیم

چمن تا پشت پا و گل تا زانو

همیشه پیش گل خوابیده بودیم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع