شمارهٔ ۶۲ - درویش

کیست آن بی شعور درویشی

که همیشه به لب بُوَد خاموش

نه کند هیچ گفتگو با کس

نه به حرفِ کسی نماید گوش

کارهایی کند سفیهانه

خارق عادت و مخالف هوش

مثلا در هوای گرم تموز

خرقۀ پشم افکند بر دوش

لیک در عین سَورت سرما

تن برهنه نماید از تن پوش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع