بخش ۳۳۳ - کمر بستن منوچهر به کین ایرج

چنین تا برآمد بر این چند سال

منوچهر گردن بیاگند و یال

بسان یکی سرو شد ماه بار

بدو شادمانه دل شهریار

کمربست بر کین ایرج به درد

سپه را همه سالیان گرد کرد

در گنجهای نیا برگشاد

سپه را به دامن همی زر بداد

هزاران هزار و دو سیصد هزار

فراز آمدش کار دیده سوار

از ایران، وز هند، وز نیمروز

هم از تازیان لشکری نیوسوز

به نوروز روزی ببخشیدشان

یکایک به آهن بپوشیدشان

روان شد سپاهش بکردار ابر

چو آشفته پیل چو جنگی هزبر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع