راز سخن

رباعی شمارهٔ ۵۴

خورشید که خاک ازو چو زر می‌گردد

خورشید که خاک ازو چو زر می‌گردد
از شوق رخ تو دربه‌در می‌گردد
یک جرعه می صاف تو در صافی ریخت
شد مست و درین میان به سر می‌گردد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.