شمارهٔ ۴۶

دانی که چرا سیاه گشت آن رخسار

من باز نمایم سبب آن هشدار

او زآتش رخسار دلم را می سوخت

دود دل من درو رسید آخر کار

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع