شمارهٔ ۱۱۲

تا هست غم خودت نبخشایندت

تا با تو توی هست بننمایندت

تازن نکنی بیوه و فرزند یتیم

این در مزن ای دوست که نگشایندت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع