شمارهٔ ۳۲

ای دل تو گر از غبار تن پاک شوی

تو روح مطهّری بر افلاک شوی

عرش است نشیمن تو شرمت ناید

کآیی و مقیم خطّهٔ خاک شوی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع