شمارهٔ ۲۵۹

شرمت بادا ازین تباهی کردن

زین ترک اوامر و نواهی کردن

گیرم که جهان سران سران ملک تواند

جز آنک رها کنی چه خواهی کردن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع