شمارهٔ ۲۱۵ - القضا و القدر

از قرب بعید شوق باید بودن

پیوسته ملازم تو شاید بودن

لکن به خلاف آنچ رفته است قلم

از دست من و تو برنیاید بودن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع