شمارهٔ ۱۵۱ - الرّضا و التّسلیم

تو به دانی دوای جانم کردن

من هیچ دوای خود ندانم کردن

از تو کِششی و کوشش از من پس ازین

تا تو نکنی من چه توانم کردن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع