شمارهٔ ۴۲۳

گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس

احوال مرا از همه کس بیش بپرس

آسوده چو گل ز زخم خارش چه غمست

این را ز برهنه پای درویش بپرس

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع