شمارهٔ ۲۷۵

آنسرو قدان که گلرخ و ماه وشند

با سنبل زلف و نرگس چشم خوشند

پیوسته نه بر دل کسان داغ نهند

خود نیز چو لاله گه گهی داغ کشند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع