شمارهٔ ۸۴

حال درویش خسته باز مپرس

غم دیرینه بازگو چکنم

بسخن گر شوی صلاح اندیش

چون نباشی سخن شنو چکنم

چون فلک آتشم بخرمن زد

فکر کشت و غم درو چکنم

نیست در دست من چو سیم و زری

دل بکار جهان گرو چکنم

من که در عالمم جوی نبود

همه عالم به نیم جو چکنم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع