شمارهٔ ۹۱۵

چون در کعبه به تقلید گرفتار مباش

پشت بر کعبه مکن پشت بدیوار مباش

دل میازار که مرغان حرم میگویند

تا درین مرحله یی در پی آزار مباش

شکر از خنده شیرین بحریفان مچشان

نمک ریش اسیران دل افکار مباش

خارخارم مده از سنگ به بیگانه زدن

خار دلها مشو و نخل رطب بار مباش

اهلی خاک نشین را تو چه دانی چه کس است

معتقد گر نشوی در پی انکار مباش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع