شمارهٔ ۷۱۴

فکر وصلت کسش خیال مباد

کس در اندیشه محال مباد

در پریزاده مردمی نبود

آدمی زاده را زوال مباد

گر بنوشی بجای می خونم

خون من هرگزت هلال مباد

هیچ پیری چو من برسوایی

مست طفلان خورد سال مباد

در وبال است دایم اختر عقل

کوکب عشق را وبال مباد

فتنه راه مرغ خاطر کس

دانه و دام و زلف و خال مباد

در خم سنبل شکسته او

کس چو اهلی حال مباد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع