شمارهٔ ۶۳۹

ای شاه حسن آنکه ترا تخت و تاج داد

ما را بگوشه نظری احتیاج داد

جام جم از حقیقت لعلت خبر نداشت

عشقم نشان بجوهر جام زجاج داد

جانم نماند هیچ تو دانی و تن دگر

تا کی توانم از ده ویران خراج داد

من خسته حریصم و جویم شراب وصل

دلبر طبیب حاذق و صبرم علاج داد

ساقی بیا که رونق ازین بزم رفته بود

اهلی دگر بگوهر نظمش رواج داد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع