شمارهٔ ۴۷۷

وصل ما یکنفس از روی نکویی باشد

بلبل از صحبت گل مست ببویی باشد

زندگی چیست کناری و لبی بوسیدن

خاصه آنهم بکنار لب جویی باشد

دشمنم طالع خویش است که یارم سازد

هر کجا سنگدل عربده جویی باشد

با همه سازم و از خوی تو سوزم که چرا

بخلاف همه کس عادت و خویی باشد

گرچه اهلی بسخن بلبل سیرین نفس است

گرنه ذکر تو کند بیهده گویی باشد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع