شمارهٔ ۴۷۴

دور فلک که جام مرادم نمیدهد

هرگز چو خلق هم دل شادم نمیدهد

من با بتان وفا کنم ایشان جفا کنند

یارب چه شد که عدل تو دادم نمیدهد

پیوند مهر میکنم از بخت خود مدام

با دلبری که هیچ گشادم نمیدهد

میرم بیاد آن لب و وه کاین دل خراب

یک لحظه نگذرد که بیادم نمیدهد

اهلی چو صید یار شوی تشنه لب بمیر

کاین قاتل تو آب به آدم نمیدهد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع