شمارهٔ ۴۲۰

آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد

هرکس که توبه ز می آب خوش نخورد

هیچ از نعیم بزم بهشتش نصیب نیست

هرکس که باده با صنمی حوروش نخورد

در خون کشیدیم چکنم کز جفای بخت

دستم بدامن تو درین گیرو کش نخورد

زلفت گذشت بر رخ و روی تو چین گرفت

هرگز سپاه روم شکست از حبش نخورد

اهلی هزار شکر که چون شیخ خانقه

می در لباس زهد بدستار و فش نخورد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع