شمارهٔ ۳۲۴

گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست

اسباب نامرادی ما بر مراد اوست

ساغر بغیر داد مرا زهر غم دهد

پیش که داد یار برم دار داد ازوست

می خوردنم بیاد لبش بود وین زمان

خون دلی که میخورم آنهم بیاد اوست

امروز در دلم گرهی از غم است سخت

کو ناو کی که چشم دلم بر گشاد اوست

اهلی متاع او سخن است و درین زمان

چیزی که نارواست متاع کساد اوست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع