شمارهٔ ۲۴۶

کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست

ما و شراب کهنه که یار قدیم ماست

ما را هوای عرش ازین آستانه نیست

حقا که آستان تو عرش عظیم ماست

این بوی جانفرای که از گل دمد مگر

بوی خوش غزاله عنبر شمیم ماست

ما درد دسوت پیش حکیمان نمی بریم

ساقی بیار می که مسیح و حکیم ماست

اهلی مرو بکعبه بیا در حریم عشق

کز کعبه آنچه می طلبی در حریم ماست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع