شمارهٔ ۱۳

دلا خراب مکن نقش بت پرستی را

چو گرد باد فروپیچ گرد هستی را

دم مسیح و حیات خضر بما نرسد

غنیمتی شمر ای دوست وقت مستی را

چو سرو باش دل آزاده با تهی دستی

مگو چو غنچه بکس حال تنگدستی را

فلک بپایه معراج خاکیان نرسد

بلند قدر ندانست قدر پستی را

تورو بدوست کن از قبله در گذر اهلی

به بت پرست چه نسبت خدا پرستی را

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع