شمارهٔ ۹۵ - در طلب شراب و گوشت و مزه به طریق لغز گفته

مقلوب لفظ پارس به تصحیف از کفت

دارم طمع که علت با من ز دست کوست

تصحیف قافیه که به مصراع آخرست

گر ضم کنی بر آنچه مسماست هم‌نکوست

آن دو لطیف را سیمی هست هم لطیف

وانچش کنی تو قلب به مقلوب او هم اوست

امروز اگر از این سه برون آریم به جود

فردا ز شکر هر سه برون آرمت ز پوست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع