شمارهٔ ۱۶۴ - تتبع خواجه

گدای دیر ز شاه زمان چه غم دارد

که از سفال خرابات جام جم دارد

منش به تهمت رندی جزا دهم بر عکس

به زهدم آنکه درین دیر متهم دارد

ردای سرخ ز می بر سر عصا بندم

گدا که غرقه به می شد چنین علم دارد

نظر به کعبه مقصود باشدم از دیر

چرا که روزنه ای جانب حرم دارد

بیا به میکده و غمگساری از می بین

اگر دلت ز جفای زمانه غم دارد

نشانی از دهنش یابد آنکه چون فانی

هوای نیستی اندر ره عدم دارد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع