شمارهٔ ۷۷۹

صبح چون از روی مشرق رو نمود

صحن مینا روضه مینو نمود

گیسوی شب شد سفید و آفتاب

نور شیبش از ته گیسو نمود

هندوی شب مرد و خورشید آتشی

از برای سوز آن هندو نمود

سوی ساقی مدت تاریک هجر

بس اشارت کز خم ابرو نمود

چشمه خورشید را در ته نشاند

عکس ساقی کز رخ ماهو نمود

ماه شبرو را چو گردون سلخ کرد

استخوانش در ته پهلو نمود

بنده خسرو دل به ساقی عرضه کرد

درد دل را پیش جان دارو نمود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع