شمارهٔ ۲۳

امیر گنه: چن چی خشه: تنگ دهون ته

سُو آل و جنافه و لُو و دندون ته

سیمینْ بدنْ، آهُو گردنْ، نارپستونْ نه

دل و دینْ ره تاراجْ بَورْد بو چشمونْ ته

دیمْ قُرصِ خُورْرهْ مُونّه به جاودونْ ته

ریجنْ قَنْ خروارْ، شَکْری لَبُونْ ته

دْ جادوئه یا که مَسّه اُونْ تُرکونْ ته

صَدْ خنهْ سیُو، بیشْ بکردْ بو چشمُونْ ته

لَعْلِ حُقّه یا که پستهْ اُونْ دهُونْ ته

دَ چی صَدفِ گُوهرهْ اُونْ دَندونْ ته

صَدْ عاشقْ به خالِ کَمنْ بُونْ قربونْ ته

امیر کم‌ترینْ بنده‌یِ رایگُونْ ته

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع