شمارهٔ ۱۵

اَمیر گنهْ: یٰارِ مِهرِبون بِیٰامُو

اُونْ غُنچهْ لُویِ تَنْگه دِهُونْ بیٰامُو

دلْ مِهرِبُونْ، چشْ شیرِ ژیُونْ بیامو

یارونْ! گمّهْ: مه داغْ به ریمُونْ بیامو

شٰاهِ حَوشْ، مَلِکِ ایرُونْ بیامو

بِه سُونِ آهو، مَست وُ مَستُونْ بیامو

دلْ رَحمُ و کَمرْباریکْ مهمون بیامو

امیر گنه: مهْ دلْ به اَرْمُونْ بیامو

پَنْداشتمهْ که صاحبْ زَمونْ بیامو

اولادِ رَسُولْ، دین وُ ایمونْ بیامو

پیشوایِ همه، شاهِ مَردونْ بیامو

هَمونْ که مرهْ وسّه، هَمونْ بیامو

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع