شمارهٔ ۱۲

امیر گنه: یا دُرّ به یاقوتْ بریتن

یا اُونهْ که ژالهْ به گِل وَلگْ بیتنْ

یا قطره‌یِ کافورْ به عقیقْ انگیتنْ

یا اُون ته لُوئه که با شَکرْ آمیتنْ

اُونْ جومه‌یِ والا که ته تَنْ دپیتنْ

عَرْقْ بکردهْ، شیشه گلُو بریتنْ

گِلْ شیشه‌یِ تره مونگ به خیالْ انگیتن

گلابِ سَرْ اندیبْ رویِ پاکْ بریتنْ

اُونوَختْ که خدا آدمیِ گلْ گیتن

ته مهر و محبّتْ به منه دلْ ریتنْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع