شمارهٔ ۱۹۶

نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی

مه دوستْ به تدارکْ دَرهْ خُفت و خویی

اُونْ بنا، صواحْ دیمْ ره بَشسته اُویی

دْکَمنْ به صُورتْ مُوننْ ماهِ نُویی

ای با پروینْ سخنْ دارْمهْ هَمهْ شَویی:

نکردْ بیمهْ دوُستِ کَشْ فراغتْ خُویی

برْمنهْ منه هَرْ دْ چشْ به هوهویی

بُوردهْ سنگهْ دلْ، خاطرْ نداشتهْ جُویی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع