شمارهٔ ۱۸۸

سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ

هر روزْ نو به نو، امیر ته ور بَمیره

شو دارنه صحبتْ، روز جایِ دیگر (بوره) گیره

مه وَرْ سرزنشْ بُو، از جوُون و پیره

دلْ داشتمهْ یکی، تَرکشْ بساتمه تیره

روزی صد هزارْ تیرْ خورْنهْ مُونگهْ چیره

اگر کسی پَیْ به خودْ غم گیره،

منْ غَمْ پرْدارْمهْ، بَرسْ که بارْ بئیره

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع