شمارهٔ ۱۸۰

چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْ

نثارْ کردمهْ زلفْ رهْ پچاپچاته

احتیاجْ نیه مهْ جانهْ یارْ، اینهاته

بسیارْ خَریمهْ نازِ گرُونْبهٰا ته

بَکوشْتْ مرهْ مشکینْ کَمنْ تٰا به تٰا ته

بَکوشتهْ مرهْ مَسْته چشِ اَدا ته

صَدْ خُوبونْ شهْ سَرْ هُونیا ته به پٰاته

خوبی هَمینهْ، کَمْ نَوُوئه بَفاتهْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع