شمارهٔ ۱۶۳

نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه

از بَهرِ نیازْ نخچیرْ خنهْ شییهْ

نَخْچیرْ نخٰاسّه اُونْخنه‌یِ وَرْ شییهْ

تا دَمِ صبٰاحْ آهِ فراقْ کشییهْ

ته سیٰمهْ بَدنِ خوبی کَسْ نَدییهْ

لا شریکِ لَهْ، وَهْ که چه تازْگییهْ

تا ته خَطّ به گردِ ماهِ هاله کشییهْ

پیشِ منهْ چشْ، روزهْ که شو بَوییهْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع