شمارهٔ ۹۷

ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ

به کوه و صحرا، لالهْ رنگارنگْ جُوشِنْ

زمینْ اطلسِ سبزه رنگْ دارْنِهْ پُوشِنْ

مُنَقّشْ چه دیبا وُ شکوفه هُوشِنْ

چمن گِل خندونهْ، غنچهْ دَرْپُوشِنْ

بِلْبِلْ به هزارْ نغمه نوا خَروُشِنْ

زنّار دَوِسْتْ عابد و سَبْحه فِروُشِنْ

زاهدْ زهد و تقویٰ بِهِشْتْ، بادِهْ نُوشِنْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع