شمارهٔ ۷۷

اُونْ مَحلّ استا اُو کردهْ آدِم گلْ

ته عشقْ ره ستّارْ بدائه به منه دلْ

بسُونِ هاروتْ (بندمه) چاهِ بابلْ

وَرْزْمَه تنه مهررهْ، ندارْمه حاصلْ

اتّا قٰایمْ خشْ، چین بُونه ته دسته گلْ

چَنْ کَسْ، تماشا شوئنْ سویِ ته کٰاکلْ

چَنْ بار پله‌یِ می‌ره سییُو کنّی، گلْ

اَیْ نازکْ بدنْ، چیر اینحدّ چَنْ بَوّه گلْ؟

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع