راز سخن

شمارهٔ ۶۱

اَمْروزْ به صِبٰا دیمِهْ یکی پَری‌وَشْ،

اَمْروزْ به صِبٰا دیمِهْ یکی پَری‌وَشْ،
وازَنْ دَسْ هانیتْ زوئه منه دِلا تَشْ
گِتْمِهْ مسّه چِشْ، سرخه طلای بیغَشْ!
ماهیمِهْ تنه دوُمْ دَکِتْمِهْ، کِنارْ کَشْ!
بدیمه اَمروزْ تازه نرگسْ پیُونْ چِشْ
خالْ‌رِهْ سِپِنْدْآسا دِنییٰا به آتَشْ
حُوری رَوشْ، کوکّی مِجشْ مه پَری‌وَشْ!
زیترْ بِروُمه کَشْ که دَکتْمِهْ آتَشْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.