شمارهٔ ۴۱

اَیْ حُوریوَشْ مِسْتِهْ چَشْ، آهویِ لٰارْ!

تِهْ ناوُکِ عِشْقْ هٰا کِرْدِهْ مِهْ دِلْ‌رِهْ کٰارْ

مِهْ سَرْ سِتِمی سَنْگْ خِرْنِهْ روزی سی‌وارْ

جفاکَشْ همینْ مِنْمِهْ، تویی جِفٰاکاٰرْ

اَوی دُوسْ به گیتی اَرْدَووُ یکی وارْ

شیرینْ خِسروی وَرْنَمِرْدْ بُوهِچّی وارْ

دوسْ شِه (شی) کَمِنْدِ سَرْ بَکِشی بُو به تارْ

هَرْ گُوشِهْ یکی شهر وُ مییُونْ یکی لٰارْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع