شمارهٔ ۳۹
مِنْ بَسُوتُومِهْ، سُوتِهْ دِلْرِهْ نیٰازٰارْ
مِنْ بَسُوتُومِهْ، سُوتِهْ دِلْرِهْ نیٰازٰارْ
سُونَکِنِّهْ مِهْ سُوتِهْ دلی، دِلْآزٰارْ
دُوسّی نییِهْ کِنّی بٰارَقیبْ گِلِ نٰارْ!
وَاللّهْ کِهْ خِدٰارِهْ خِشْ هِنینِّهْ اینْ کٰارْ
چِهْ دوُنِسْتِمِهْ بی تُو، بِهْ اینْ سُونِهْ مِهْ کٰارْ
کی گِتْ بُوکِهْ مِهْ رُوشِنِهْ روُزْ بَووهْ تٰارْ
غَمْ وُ دَرْدوُ واکْ هَرْ سِهْ مِهْ دِلْ بَووی یٰارْ
زیتِرْ بَرِسْ مِهْ حٰالْ کِهْ دَرْدِمِهْ بَووِهْ خٰارْ
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.