راز سخن

شمارهٔ ۱۵

مَشْکینْ کَمِنْ، سیمینْ ذَقِنْ، لَعْلُ و یٰاقُوتْ

مَشْکینْ کَمِنْ، سیمینْ ذَقِنْ، لَعْلُ و یٰاقُوتْ
تُویی قُوِّتِ جٰانِ مِنْ وُ دِلِ قُوتْ
تَهِ چٰاهِ زَنخدون دَرْمِهْ سُونِ هٰارُوتْ
دٰارْمِهْ اِنْتِظٰاری، مِنْ تِنِهْ لُویِ قُوتْ
اَمیرْ گِنِهْ: مِنْ تِهْ وٰا مِجِمْ سُوت وُ سوُتْ
سَمِنْدِرْ بِهْ تِهْ دَرْ دَکِتْ سُونِ هٰارُوتْ
گُومْ بَکِرْدِمِهْ مِهْ شِهْ رِشْتِهْ چُونْ کِرْمِ تُوتْ
یٰارَبْ! مِنِهْ سُوجِنْ، مِنِهْ وٰارْ مِجِهْ سُوتْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.