شمارهٔ ۶

اَمیرْ گِنِهْ: دُوسْتْ وَرْ، بِهْ چِشْ هٰا کِنِمْ جٰا

خٰارِ مُژِهْ تَرْسمِهْ دَرْدْ آوَرِهْ پٰا

نٰالِمِّهْ شُو وُ روُزْ،‌ای خُورْچیرهْ تِهْ وٰا

وٰاسْتیری تِنِهْ بوُکِهْ مِنْ آوَرِهْ وٰا

هٰا خِنِسْتِهْ مِهْ دوُسْتْ، بَورْ دِمِهْ دِلْ رِهْ جٰا

مِرْوٰاری جِدٰا کِرْدِهْ مییُونِ مینٰا

عَنْبَرْ بِهْ جِنٰافِهْ بِکشی هِزٰارْ تٰا

گِلْ اِشْکُوفِهْ لُو هَرْگَهْ تُو هٰا کِنی وٰا

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع