شمارهٔ ۱۹
اُوندمْ که تنه دَمْ ره دَم حورانداته
اُوندمْ که تنه دَمْ ره دَم حورانداته
حلِّ مُشکلاتْ ره هَموندَمْ بساته
به شِکل میُونْ هفتْ چشمه اُو بساته
دْ تَلْ و دْ شورْ، دْ سَلْ یکی نواته
گلُوچه کردی، مسته زلفْ ته بپاته
بَپاتهْ وَلی سرْخهْ گِلْ سَرْ بپاته
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.