راز سخن

شمارهٔ ۲۶۶

اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی

اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
مه دلْ به ته جا مایلهْ، نالشْ بویی
مه جانْ به تنه جانْ به کشاکشْ بویی
منه مدّعا دوستِ دْ تا خشْ بویی

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.