شمارهٔ ۲۵۵
تا ته قلمِ قُدرتْ، به ساعد دایی
تا ته قلمِ قُدرتْ، به ساعد دایی
حَیْرُونْ بُو عطّار که ته حسابْ برآیی
لقمانْ به کمال وُ دانش، ته استایی
بوعلی ره بنده دیمه یاد بدایی
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.