شمارهٔ ۲۴۴

کمینْ شُوئه که جَورْ نَکشیمْ اما ته؟

کمینْ روزه که نیمه (نیمی) دَسْتِ بلاته

اُونْ جٰادُوچشِ شاهِ هندوُ نماته

فرنگ و ختا لَشْگرِ خُونْ دْپاته

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع