راز سخن

شمارهٔ ۲۴۲

ته صورتْ ره یکتا لَیْلِ سو بساته

ته صورتْ ره یکتا لَیْلِ سو بساته
ته لُو ره خدا شَربِتِ اُو بساته
لَیْلی گله باغهْ، گلْ ره هُو بساته
لَیْلی پرْ کَسِ روزْ ره سِیُو بساته

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.