شمارهٔ ۲۴۰
امیر گنه: یار دارمه که پریذاته
امیر گنه: یار دارمه که پریذاته
وره عَسل و قَنّ و نواتْ بساته
حُوری به تماشایِ ته صُورتْ ماته
حاضرُونْ بدینی، کارهْ اینسونْ بساته
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.