شمارهٔ ۲۲۲
امیر گنه که، خنهْ باتْمه اُونهْ
امیر گنه که، خنهْ باتْمه اُونهْ
هفت سالْ گالشی کردمهْ فرامهْ گوئهْ
اِساکه مرهْ مرکبْ دَوسنْ چُوئهْ
هفتْ عُنْصُرهْ تُنْ، هرگز به گورْ نَشُوئهْ
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.