راز سخن

شمارهٔ ۱۸۷

ته بخت و دولت، به چل پر دِماسه!

ته بخت و دولت، به چل پر دِماسه!
ته دولت بَگِرْدِهْ، بَگِرْدِهْ گِرْدِهْ تاسِهْ
زُحَلْ کمترینْ بنده‌یِ ته اَسٰاسِهْ
عُطارِدْ، نویسنده‌یِ ته اَجْناسِهْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.